<\/p>\n
<\/p>\n
Originaltittel: La danza de la realidad<\/span><\/strong> Ny film av legendariske filmsurrealist Alejandro Jodorowsky <\/span><\/strong><\/strong> Etter 23 \u00e5r gjer den gale, men geniale Alejandro Jodorowsky endeleg comeback med denne allegorien over sine eigne formative \u00e5r som j\u00f8disk flyktning i ein lutfattig chilensk gruveby, og det i sedvanleg stil: som f\u00f8r kan du forvente det uforventa sett gjennom draumeaktige surrealistiske briller. Denne filmen opnar i sirkusomgjevnader, og det er som ei programerkl\u00e6ring for det som kjem seinare. Ikkje bli overraska n\u00e5r du her f\u00e5r servert lemlesta dvergar, ein skrullete buddhist, kommunistar, anarkistar, \u00f8dipuskompleks, ein Stalin-elskande far og ei mor som teken ut av ein Wagner-opera. Filmen er eit overfl\u00f8digheitshorn av det absurde, det teatralske, det karnivaleske og det glorete fargesprakande, men den klarar mesterstykket \u00e5 samstundes vere ein meditasjon over religion, politikk, identitet og livet som berre Jodorowsky kan. Sj\u00f8lv om det kan verke som den sprikar i alle retningar, klarar han \u00e5 flette dette saman til ein heilskap. Riktignok ein film som ikkje kan eller b\u00f8r lesast etter eit tradisjonelt filmm\u00f8nster, men heller sj\u00e5ast p\u00e5 som ein visjon og psykomagisk terapi. Jodorowsky er nemleg ikkje snau og har forkasta psykoanalysen til fordel for sin eigen psykomagi. Denne er meir inspirert av eit jungiansk univers av arketypar, referansar og symbol enn av Freud. Ved hjelp av fabelens og mytologiens univers lagar so Jodorowsky denne filmen for \u00e5 forsone seg med sin eigen barndom. Og det er ikkje berre uttrykket som er psykomagisk, Jodorowsky har casta sin eigen son som sin autoritetselskande far i filmen og han dukkar sj\u00f8lv opp som sin eigen skytsengel i fleire scener p\u00e5 eit anna plan enn filmens handlingsplan. Jodorowsky oppsummer filmen i eigne ord: \u00abFolk seier eg er gal. Eg er ikkje gal, eg freistar \u00e5 hele mi sjel.\u00bb<\/p>\n No for tida er Jodorowsky kanskje betre kjend for sine teikneseriar og tarot enn som filmregiss\u00f8r, men p\u00e5 70-talet var han den psykospirituelle filmens mester. John Lennon var overbegeistra etter \u00e5 ha sett El Topo og overtalte manageren sin til \u00e5 delfinansiere oppf\u00f8lgjaren The Holy Mountain som var eit kosmos i seg sj\u00f8lv. I hans eigne ord: \u00abI ask of cinema what most North Americans ask of psychedelic drugs.\u00bb<\/span> (Film fra S\u00f8r)<\/em><\/p>\n
\n<\/strong>Regi: Alejandro Jodorowsky <\/span><\/strong>
\n<\/strong>Skuespillere: Brontis Jodorowsky, Alejandro Jodorowsky, Jeremias Herskovits, Andres Cox, Pamela Flores, Alan Jodorowsky, Cristobal Jodorowsky, Bastian Bodenhofer <\/span><\/strong>
\n<\/strong>Lengde: 130 minutter
\nChile \/ Frankrike, 2013<\/span><\/strong>
\n<\/strong>Spr\u00e5k: Spansk m\/ engelsk tekst \u2013 Utleie Norsk Filminstitutt<\/span><\/strong>
<\/strong><\/p>\n
\n<\/strong><\/p>\n